5 fitte en gezonde filmtips in afwachting van de heropening



Het is nog even wachten op groen licht van de Nationale Veiligheidsraad voor de sportclubs, maar wij zijn er alvast klaar voor - lees hier maar eens de maatregelen na die we al troffen voor de heropening. Omdat we toch nog heel even in ons kot moeten blijven, serveren we jullie 5 filmtips die jullie zeker moeten motiveren om de draad met het sporten en bewegen weer op te pakken zodra het kan. Enjoy, en ... voorzie enkele gezonde snacks!

Run, Fatboy, Run  
Lopen op liefdesadrenaline

De titel van deze Britse comedy is misschien niet de meest flatterende, maar duidelijk is hij wel. De fat boy uit de titel is de charmante, maar eerder onhandige Dennis (de immer geinige Simon Pegg). Is hij niet letterlijk klungelig, dan zeker figuurlijk. Zo vond hij er niet beter op dan zijn zwangere verloofde Libby te laten staan op hun trouwdag – iets wat hij zich vijf jaar later nog steeds beklaagt. Om de zwaarste fout uit zijn leven recht te zetten, besluit hij zelfs de confrontatie met de weegschaal aan te gaan. Wanneer hij ontdekt dat de nieuwe vriend van zijn ex de Nike River marathon in Londen plant te lopen, besluit de mollige Dennis hetzelfde te doen. Al was het maar om Libby en zijn zoontje te bewijzen dat hij de man hun leven is. Je hebt allicht door dat de plot magerder uitvalt dan het hoofdpersonage.

Gelukkig draagt deze softromantische komedie het hart op de juiste plaats en weet de Britse humor zeer te charmeren. Dat ‘Run, Fatboy Run’ af en toe wat sitcom-achtig aandoet, is niet onlogisch als je weet dat David ‘Friends’ Schwimmer in het regiezitje zetelde. Maar een film die bewijst dat je met inzet en doorzettingsvermogen letterlijk alle geluk kan verwezenlijken, heeft zeker genoeg gewicht in de schaal om een kijkbeurt te verantwoorden.


 

Stronger  
Een eerbetoon aan menselijke weerbaarheid

In de geschiedenisboeken van Boston zal 15 april 2013 altijd een zwarte bladzijde bestrijken. Op die dag besloot een lone wolf terrorist immers letterlijk een bom onder de jaarlijkse marathon te leggen. Drie mensen lieten het leven, 264 waren mild tot zwaar gewond. Jeff Bauman behoorde tot die laatste groep. Een man met een hart van goud, maar weinig volharding in het leven. Meteen de reden waarom zijn aan-af-vriendin Erin zo twijfelt om met hem een leven samen te beginnen. Zij liep de marathon, Jeff stond haar – het leven bezit soms toch bijzonder donkere ironie – aan de finishlijn op te wachten. Door de fatale ontploffing verloor Jeff zijn beide benen. De man zonder volharding zou al zijn levenskracht moeten verzamelen voor een lange revalidatie.

‘Strength defines us’, vertelt ons de tagline van ‘Stronger’, waarin kameleonacteur Jake Gyllenhaal verbluffend gestalte geeft aan Jeff Bauman, die in het echte leven al snel tot held uitgeroepen werd, omdat hij de dader gezien had en met precisie kon omschrijven aan de politiediensten. Regisseur David Gordon Green maakt van dit verhaal echter geen melig from zero to hero­-relaas, maar een met humor en ontroering doorspekt verhaal over (on)menselijke kracht.


 

Wimbledon  
Oude sportliefde roest niet

Sportieve comebacks zijn van alle tijden, maar tegenwoordig zijn ze in ons land toch wel erg schering en inslag. Kim Clijsters heeft terug een tennisracket vast en Tom Boonen weifelt al maanden over wat het zou zijn mocht hij terugkeren naar zijn geliefde peloton. Peter Colt, het hoofdpersonage in het uitermate genietbare ‘Wimbledon’, hoort technisch gezien niet helemaal in dit rijtje thuis. Hij is namelijk nog niet gestopt, maar na een aantal jaren aanmodderen en een onopvallende 119e plaats op de wereldranglijst voelt hij zich daar wel klaar voor. Wanneer hij echter tot zijn eigen verbazing een wildcard voor het Wimbledon-tornooi krijgt, besluit hij daar nog even een acte de présence te geven.

Zijn ontmoeting met de jonge spring-in-‘t-veld Lizzie geeft hem echter kriebels die hij al jaren niet meer voelde. Hij wordt opnieuw verliefd: op Lizzie, maar ook op de sport die hij al jaren verwenste. Je hoeft niet veel filmisch doorzicht te hebben om te beseffen dat Peter Colt het tot in de finale zal schoppen, maar de weg daarnaartoe is bijzonder aangenaam om volgen. Paul Bettany is geen traditionele leading man en net daardoor ook de juiste man op de juiste plaats. Zijn weg naar de top is een fantasietje, maar je gelooft ‘m bij elke stap.


 

Brittany Runs A Marathon  
Wanneer de medische alarmbel rinkelt

Brittany is een typische New Yorkse twentysomething. Overdag is ze al bezig naar welk feestje ze ’s avonds zal gaan in plaats van met de kater en dikke wallen die ze daar de volgende dag aan zal overhouden. Een bezoek aan de dokter zet echter een acute rem op haar levensstijl. Verhoogde hartslag en verhoogde bloeddruk zijn geen levensbedreigende kwaaltjes, maar vaak wel een klein alarmbelletje om het geweer van schouder te wisselen. Dat doet ook Brittany. Ze besluit gezonder te gaan leven en gooit zich op hardlopen. Ze heeft al snel de smaak te pakken en stelt zich de marathon van New York als doel. Regisseur Paul Downs Colaizzo laat er al in zijn titel geen twijfel over bestaan: Brittany loop de marathon.

Maar haar weg ernaartoe is lang niet zo cliché als je mogelijk verwacht. Het is fijn om de geloofwaardige ups en downs van het met panache door Jillian Bell vertolkte titelpersonage te volgen, ook al blijkt er onder de oppervlakte een donkerdere reden te schuilen voor Brittany’s afgestompte feestgedrag. ‘Brittany Runs A Marathon’ hangt niettemin een zeer realistisch beeld op van wat het is om je voor te bereiden op een fysieke inspanning. Hollywood en realisme? Yes, it can!


 

Just Friends  
Beter een sixpack op de buik dan in de hand

1995, New Jersey. De aan stevige overgewicht lijdende Chris Brander en de schoolvamp Jamie Palamino zijn de beste vrienden. Chris voelt echter meer dan alleen maar vriendschap voor Jamie, maar wanneer hij een weldoordachte liefdesverklaring in Jamie’s jaarboek schrijft, komt deze helaas voor de jonge durfal in verkeerde handen terecht. Resultaat: Chris wordt door zowat heel de school uitgelachen, Jamie start een relatie met een andere jongen en Chris vlucht naar Los Angeles. Zijn leven vergooien doet hij daar echter niet. Tien jaar later is Chris een sportieve, succesvolle rijkaard, die de ene vrouw na de andere verslindt. Wanneer hij in zijn oude geboortedorp belandt en Jamie terugziet, brengt dit heel wat oude herinneringen naar boven.

'Just Friends’ vertelt op weinig subtiele wijze dat voor elke zwaarlijvige tienerjongen die gepest wordt op school de wereld alsnog openligt. De motieven van Chris zijn misschien niet heiligmakend, maar het uitgangspunt levert een best vermakelijke romcom op, die het vooral moet hebben van de chemie tussen Ryan Reynolds en Amy Smart. Jamie wordt allicht iets te eendimensionaal voorgesteld, maar hey: vrouwen vallen nu eenmaal sneller op een man met een sixpack rond de buik dan in de hand.